Ερώτηση:

Καλησπέρα σας & Καλή χρονιά! Πριν από τέσσερις μέρες πήρα το πρώτο μου σκυλάκι ένα αρσενικό κανίς-γκριφόν, δεκαέξι μηνών, (να σημειωθεί ότι δεν έχει κάνει στείρωση) το οποίο σε γενικές γραμμές, αν και είναι πολύ νωρίς, δείχνει θετικά σημάδια συμπεριφοράς - δεν ενοχλεί τη νύχτα, μαθαίνει πολύ γρήγορα, είναι παιχνιδιάρης αλλά όχι κουραστικός και δεν γαυγίζει παρά μόνο σε ανθρώπους που δεν ξέρει και αν κάποιος πλησιάσει στην πόρτα του σπιτιού - παρ' όλα αυτά έχει εμφανίσει κάποιες αντιδράσεις που δεν είμαι σε θέση να της εξηγήσω. Χθες για παράδειγμα, μύρισε ένα κομμάτι γλυκό πάνω στον πάγκο της κουζίνας και ανέβασε τα πόδια του για να το φάει, δυστυχώς τον είδα αφού το είχε στο στόμα του και έκανα το λάθος να τον τραβήξω από το κολάρο για να κατεβάσει τα πόδια του, με αποτέλεσμα να μου γρυλίσει, την πρώτη φορά που το έκανε τρόμαξα και άφησα το κολάρο, αλλά μετά από λίγα δεύτερα ξαναδοκίμασα, εκείνος γρύλισε και πάλι αλλά εγώ επέμεινα να κρατάω το κολάρο, χωρίς να τον σφίγγω. Μετά από αυτό τον έβαλα τιμωρία για περίπου είκοσι λεπτά σε ένα μικρό διάδρομο και όταν τον έβγαλα ήταν πολύ ήρεμος. Ξαναπήγαμε δε στο ίδιο σημείο και κάθισε κάτω κοιτώντας τον πάγκο, στην αρχή χωρίς να ανέβει αλλά μετά από λίγο ανέβασε και πάλι τα πόδια του. Αυτή τη φορά τον κατέβασα χωρίς να μου γρυλίσει. Το επόμενο που με προβληματίζει είναι ότι δεν τολμάμε να εμφανίσουμε μπροστά του κουβέρτες, παπλώματα και μαξιλάρια γιατί τα αντιμετωπίζει σαν θηλυκές σκυλίτσες και μόλις πάμε να του τα πάρουμε, μας γρυλίζει. Γενικά όταν κρατάει κάτι με τα δόντια του, πολύ δύσκολα θα δεχτεί να απλώσουμε το χέρι μας και να το πάρουμε και έχουν υπάρξει φορές που για να δείξει την δυσαρέσκεια του με κάτι, έχει βάλει το χέρι μου στο στόμα του, και απλώς το κρατάει, μέχρι πχ να σταματήσω να τον χτενίζω. Εγώ αυτό που κάνω σε αυτή την περίπτωση είναι να του μιλάω ήρεμα για να τον κάνω να νιώσει ασφάλεια και να τον καθησυχάσω. Κάπου εδώ, θα ήταν χρήσιμο να αναφέρω ότι το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του το έχει περάσει σε διαμέρισμα, αλλά ο τελευταίος ιδιοκτήτης του δεν τον ήθελε μέσα στο σπίτι και τον είχε κλειδωμένο σε ένα κήπο. Όσο για τις δικές μας αντιδράσεις - τις δικές μου και του φίλου μου - προσπαθούμε να επιβραβεύουμε τις θετικές συμπεριφορές του και να αποδοκιμάζουμε τις αρνητικές, φυσικά χωρίς ποτέ να χρησιμοποιήσουμε βια, παρά μόνο με επίπληξη και τιμωρία που περιορίζει τον χώρο στον οποίο κινείται. Η συμβουλή σας θα μας ήταν πραγματικά πολύτιμη, αφού είναι το πρώτο μας σκυλάκι και αφενός δεν θέλουμε να τον αφήσουμε να μας επιβληθεί, αφετέρου δεν θέλουμε, σε καμία περίπτωση να του μάθουμε τους λάθος τρόπους ή να του δημιουργήσουμε πρόβλημα. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Κυρία Άννυ γεια σας, όλα αυτά που μου γράφετε δείχνουν ένα σκύλο που σαφώς είναι συνεργάσιμος αλλά παράλληλα προσπαθεί να επιβληθεί όπως πχ είναι λάθος να έχετε το χέρι σας μέσα στο στόμα του σκύλου γιατί έτσι του δείχνετε να καταλάβει ότι είναι πιο ισχυρός και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να καταλάβει πως εσείς είστε πιο ισχυρή, μέσα απ’ όλο αυτό δημιουργείται και όλο αυτό που μου γράφεται με την κουβέρτα, το πάπλωμα κτλ. Ο σκύλος γρυλίζοντας σας δείχνει ότι αυτός είναι πιο ισχυρός και έτσι συνεχίζει και κάνει αυτό που θέλει. Δεν θέλω να σας γράψω ακριβώς πως θα το διορθώσετε θα προτιμούσα καλύτερα να σας επισκεφθεί κάποιος συνάδελφος επαγγελματίας εκπαιδευτής για να σας δείξει ακριβώς τον τρόπο διόρθωσης για να μην δημιουργήσετε μεγαλύτερο πρόβλημα στην σχέση σας με το σκύλο.