Ερώτηση:

Γεια σας! έχω πάρει ένα σκυλάκι από κάποιο γείτονα. Όταν το πήρα ήταν 3 μηνών. Τώρα έχουν περάσει 4 μήνες που το έχουμε στο εξοχικό μας μαζί  με ένα άλλο σκύλο. Στο εξοχικό μένει ο άντρας μου σχεδόν όλο το χρόνο, οπότε τα σκυλάκια μας δε μένουν μόνα τους πολύ καιρό. Το πρόβλημα μας είναι ότι το σκυλάκι είναι πολύ φοβισμένο και δεν μας πλησιάζει, ενώ με το δεύτερο μας σκυλάκι είναι αγαπημένα. Του αφήνουμε το φαγητό και αν απομακρυνθούμε δεν το πλησιάζει. Προσπαθούμε να το χαϊδέψουμε και τρέχει στην αντίθετη μεριά. Τα αγαπάμε πάρα πολύ τα σκυλάκια μας και αυτή η κατάσταση μας στενοχωρεί. Θα ήθελα την συμβουλή σας για το πως να συμπεριφερθούμε στο σκυλάκι μας. Ευχαριστώ!!

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Ο καλύτερος τρόπος για να πλησιάσουμε το σκυλάκι και να καταλάβει ότι δεν κινδυνεύει, είναι να του κάνετε συχνές βόλτες με το λουράκι για να εξοικειωθεί μαζί σας, να καλλιεργηθεί η σχέση σας και να καταλάβει ότι εξαρτιέται από εσάς. Η αντιμετώπιση μας σε έναν σκύλο που δείχνει φοβία είναι η αδιαφορία μας κατά τη διάρκεια που ο σκύλος εκφράζει τη φοβία του διότι εάν του δώσετε σημασία τότε ή χάδι είναι σαν να επιβραβεύετε τη φοβία κι έτσι ο σκύλος συνεχίζει να παραμένει φοβικός.

Ερώτηση:

Γεια σας θα ήθελα να με βοηθούσατε με ένα πρόβλημα αρκετά κουραστικό πια... Έχω ένα Γερμανικό Ποιμενικό 4.5 μηνών και δε με αφήνει να το χαϊδέψω τις περισσότερες φορές και με το που θα δει το χέρι μου θα με δαγκώσει. Γνωρίζει την εντολή "μη" θα σταματήσει λιγάκι να τον χαϊδέψω αλλά μετά έχουμε πάλι τα ίδια. Θα το σταματήσει αυτό; Το κάνει λόγο ηλικίας; Επειδή είναι μικρό το λέω και είναι και το πρώτο μου σκυλάκι και δε γνωρίζω πάρα πολλά. Σας παρακαλώ αν μπορείτε βοηθήστε με.

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Η συμπεριφορά του κουταβιού οφείλεται στον τρόπο που ακουμπάτε τον σκύλο, κατά τη διάρκεια που θέλετε να τον χαϊδέψετε. Θεωρώ σωστό τρόπο το να υπάρξει κάποιο αντικείμενο που διεκδικεί το κουτάβι και παίζει και μέσα από αυτό να υπάρχει το χάδι, χωρίς να δαγκώνει το χέρι μας θεωρώντας το αντικείμενο για παιχνίδι. Δηλαδή παίζοντας με τον σκύλο με κάποιο κομμάτι πανί που έχει δαγκώσει, χωρίς να τραβάμε πάρα πολύ έντονα. Με το άλλο μας χέρι χαϊδεύουμε ήρεμα χωρίς να δημιουργούμε ένταση ώστε να καταλάβει ο σκύλος ότι δεν κινδυνεύει από το άγγιγμά μας και το αντικείμενο που πρέπει να ασχολείται είναι τον κομμάτι το πανί ή οτιδήποτε θεωρείτε εσείς ότι αρέσει στο κουτάβι σας να παίξει.

Ερώτηση:

Καλησπέρα. Έχω ένα ημίαιμο λαμπραντόρ με κυνηγόσκυλο το οποίο ήρθε στην οικογένεια μας σε ηλικία 8 μηνών και τώρα είναι ενός έτους. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζω είναι τα εξής: όταν παίζουμε κατά καιρούς με δαγκώνει ασταμάτητα και αν του δώσω το παιχνίδι του συνεχίζει να δαγκώνει εμένα , αλλα πιστεύω ότι οφείλεται σε μεγάλο βαθμο στο γεγονός οτι δεν έχει στειρωθεί ακόμα (είναι αρσενικό).Το άλλο είναι ότι του έχουμε σπιτάκι έξω στην βεράντα έξω απο το δικό μου δωμάτιο και θέλω να μπορώ κάποιες στιγμές της μέρας να τον έχω μέσα αλλά όταν τον βάζω μετά δε θέλει να βγει με τίποτα και γαυγίζει ασταμάτητα για να του ανοίξω την πόρτα.

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Όσον αφορά το δάγκωμα στα χέρια παίζει ρόλο με τι αντικείμενο παίζεται. Θα ήταν πιο σωστό να χρησιμοποιείται μπαλάκι σαν αντικείμενο παιχνιδιού με τον εξής τρόπο: Θα κρατάτε δυο μπαλάκια, το ένα στο χέρι σας και το άλλο έτοιμο στην τσέπη. Πετάμε το μπαλάκι σε μια μικρή απόσταση και κατά τη διάρκεια που ο σκύλος έχει πιάσει το μπαλάκι εμείς κάνουμε ελαφριά βηματάκια προς τα πίσω καλώντας τον παράλληλα με έναν ευχάριστο τόνο στην φωνή μας. Την ώρα που ο σκύλος θα πλησιάζει προς εμάς, βγάζουμε από την τσέπη μας το δεύτερο μπαλάκι να το έχουμε έτοιμο και όταν έρθει κοντά μας το σκυλί του λέμε πρώτα "άστο", για το μπαλάκι που έχει ήδη στο στόμα του και αφού το αφήσει πετάμε το δεύτερο μπαλάκι προς άλλη κατεύθυνση αλλά πάλι κοντινή. Συνεχίζουμε λοιπόν με τον ίδιο τρόπο να εξασκούμε τον σκύλο μας και παράλληλα να εκτονώνεται και ο ίδιος. Με αυτόν τον τρόπο θα παίζουμε ευχάριστα μαζί του και δεν θα έχει άμεση επαφή με τα χέρια μας. Όσον αφορά το γάβγισμα, όταν ο σκύλος είναι έκτος σπιτιού και γαβγίζει θα πρέπει να μην του δώσουμε σημασία μέχρι που ο σκύλος να σταματήσει. Στα διαστήματα που ο σκύλος σταματήσει να γαβγίζει τότε και μόνο του δίνουμε σημασία, όχι βάζοντας τον μέσα, άλλα δίνοντας του π.χ. μια λιχουδιά ή παίζοντας μαζί του. Για να μπορεί να συμβιώνει ο σκύλος στο εσωτερικό του σπιτιού και παράλληλα να είναι ο ίδιος σκύλος και έκτος σπιτιού (να μην δημιουργεί προβλήματα δηλαδή) θα ήταν καλό να γίνεται όταν ο σκύλος έχει ήδη εκτονωθεί με το παιχνίδι.

Ερώτηση:

Γεια σας, θα ήθελα να ρωτήσω κάτι. Εγώ π.χ. θέλω να βγω το βράδυ από το σπίτι και έχω το σκυλάκι μου σπίτι σε διαμέρισμα και δεν έχω βεράντα. Τί να κάνω για να ξέρω ότι είναι ήσυχος σπίτι μόνος του; Το έκανα κάποιες φορές και έκλαιγε και ήταν ανήσυχος. Ευχαριστώ.

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Πριν φύγουμε από το σπίτι καλό θα είναι να γίνει μία βόλτα στο σκύλο έξω ώστε να είμαστε σίγουροι ότι έχει κάνει την ανάγκη του και παράλληλα ότι έχει εκτονώσει την ενέργειά του. Έπειτα μπορούμε  να αφήσουμε ένα παλιό μας ρούχο ώστε να αισθάνεται τη μυρωδιά μας και το ραδιόφωνο ανοιχτό ώστε να αισθάνεται την ανθρώπινη παρουσία.