Ερώτηση:

Γεια σας! Έχω ένα κοκόνι, τον Πάρη και είναι 1,5 χρονών. Τον έχω σχεδόν ένα χρόνο και αν και με δυσκόλεψε πολύ τον πρώτο καιρό έμαθε να μην λερώνει ποτέ μέσα στο σπίτι και γενικά είναι πολύ υπάκουος και καλός. Επειδή είμαι φοιτήτρια αναγκαστικά αλλάζει περιβάλλον 3-4 φορές το χρόνο αλλά ποτέ δεν τον έχω αφήσει. Φέτος το καλοκαίρι παρόλο που τα Χριστούγεννα και το Πάσχα που γύρισα σπίτι μου κατούρησε μόνο μια φορά την πρώτη μέρα που πήγαμε και δεν είχε ξαναδει το χώρο ο Πάρης άρχισε να κατουράει πάνω στο κρεββάτι των γονιών μου. Όποτε έβρισκε την πόρτα ανοιχτή πήγαινε και λέρωνε. Αυτό δεν είχε ξανασυμβεί ποτέ στο δικό μου σπίτι. Και ειδικά όταν επιστρέφω Αθήνα είμαι πολύ τακτική με τις βόλτες του 3-4 φορές τη μέρα, ενώ στα Γιάννενα που σπουδάζω τον βγάζω μόνο 2 φορές. Το ζήτημα είναι ότι ενώ στις υπολοιπες διακοπές μας στο χωριό και στο καμπινγκ που πήγαμε δεν λέρωνε πουθενά τώρα που γυρίσαμε Γιάννενα μου έχει κάνει τη ζωή πατίνι. Λερώνει καναπέ και κρεββάτι καθημερινά και εναλλάξ. Τι μπορεί να φταίει και άλλαξε έτσι ξαφνικά; Μπορώ να κάνω κάτι εγώ και βασικά που φταίω και άλλαξε τη συμπεριφορά του έτσι;

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο σκύλος αλλάζει συχνά χώρους και έτσι κατ'επέκταση αλλάζει και μυρωδιές. Καλό θα είναι να μην αλλάζει διατροφή( κάτι που δεν γνωρίζω αυτήν την στιγμή) και αυτό που θα γίνει με αυστηρότητα είναι να γίνοναται βόλτες μεγαλύτερης διάρκειας. Έτσι θα βοηθήσετε τον σκύλο να χαλαρώσει με την βόλτα και να μην κάνει την ανάγκη του στο χώρο του σπιτιού.

Ερώτηση:

Καλημέρα σας, θα ήθελα να μου πείτε τι πρέπει να κάνω διότι η σκυλίτσα μου δεν μπαίνει στο καινούργιο ξύλινο σπιτάκι της. Δοκίμασα να της βάλω μέσα την κουβέρτα, το αγαπημένο της παιχνίδι και να την χαϊδέψω αλλά μπήκε για λίγο και μετά βγήκε τραβώντας την κουβέρτα της ακριβώς έξω από το σπίτι και κοιμήθηκε εκεί. Επίσης να σας πω ότι στο σπιτάκι μεταφοράς της μπαίνει μια χαρά. (Το είχαμε χρησιμοποιήσει για λίγο μια φορά). Είναι 3,5 ετών θηλυκό κόκερ.

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Αυτό συμβαίνει γιατί είναι κάτι καινούριο για το σκύλο και υπάρχει μια διαφορά από το κουτί μεταφοράς γιατί η φωλίτσα είναι κλειστή γύρω γύρω και έχει μόνο ένα άνοιγμα μπροστά. Καλό θα είναι για να συνηθίσει τον χώρο θα πρέπει να γίνεται το γεύμα της εκεί μέσα ώστε ο σκύλος να το συνδυάσει ευχάριστα με το γεύμα και να γίνει πιο οικείο ώστε να το συνηθίσει με την πάροδο των ημερών.

Ερώτηση:

Καλησπέρα σας απέκτησα ένα κουταβάκι τον τελευταίο καιρό και έχω πρόβλημα με την τουαλέτα του. Πάμε βόλτα με το λουρί αρχίζει να κλαίει και μόλις γυρνάμε σπίτι τα κάνει όπου βρει έκανα το λάθος να τον μαλώσω και τώρα τι να κάνω? Μένω με τους δικούς μου και θέλουν να τον διώξουν επειδή τα κάνει παντού. HELP!!!

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Αυτό που θα πρέπει να κάνετε για να βάλετε μια σειρά στην τουαλέτα του σκύλου είναι: 1ον να το ταΐζετε με καλής ποιότητας τροφή ανάπτυξης, 2ον τα γεύματα του θα πρέπει να είναι 3 την ημέρα δηλαδή πρωί-μεσημέρι-βράδυ, 3ον θα πρέπει να τοποθετήσετε ένα μεγάλο κομμάτι χαρτόκουτου έτσι ώστε μετά από κάθε γεύμα θα πρέπει να καθοδηγείτε τον σκύλο εκεί που έχετε τοποθετήσει το χαρτόκουτο, δελεάζοντας το με την μυρωδιά του χαρτιού το οποίο θα προκαλέσει το κουτάβι σας να κάνει την ανάγκη του. Αυτά θα πρέπει να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα με ήρεμο τρόπο πάντα και όταν ο σκύλος καταφέρει να κάνει την ανάγκη του στο κομμάτι του χαρτόκουτου τότε θα πρέπει να το επιβραβεύεται είτε με μια λιχουδιά ή με χαδάκια. Ένα κομμάτι που θα πρέπει να προσέξετε είναι η σωστή αποπαρασίτωση για τα ενδοπαράσιτα και γι'αυτό θα σας πρότεινα μια επίσκεψη στον κτηνίατρο σας για να συμβουλευτείτε πως πρέπει να γίνεται και κάθε πότε.

Ερώτηση:

Καλησπέρα. Πήρα το θάρρος αφότου ανακάλυψα το site να ρωτήσω και εγώ κάτι. Κατ'αρχήν η δουλειά σας είναι καταπληκτική. Λοιπόν, είμαι από Ελλάδα και μαζί με τον άντρα μου μένουμε Κύπρο 2 χρόνια τώρα. Υιοθετήσαμε εδώ και ενάμιση χρόνο μια σκυλίτσα 2 ετών πεκινουά μιξ στειρωμένη από χάλια κατάσταση και την έχουμε σαν παιδί μας, και είναι τώρα σχεδόν 4 ετών και πριν από 3 μήνες της κάναμε χειρουργείο για ένα σοβαρό πρόβλημα στο πόδι από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη της, και της βάλαμε λάμες και τώρα περπατά μια χαρά, έχει σχεδόν αναρρώσει. Πριν από μερικές μέρες υιοθετήσαμε ένα γαλλικό μπουλντόγκ περίπου 2μιση ετών επειδή η προηγούμενη ιδιοκτήτριά του δεν το ήθελε και το είχε συνεχώς δεμένο, αρσενικό με έναν όρχι. Τα γνωρίσαμε σε ουδέτερο έδαφος, τα πηγαίνουμε βόλτες μεγάλες μαζί, τα ταίζουμε ταυτόχρονα, και γενικά οι πρώτες μέρες κυλούν ήρεμα. όταν φεύγουμε για δουλειά κλείνω το frenchie  σε άλλο δωμάτιο μετά από παιχνιδι, με τις κουβερτούλες του και κάθεται ήσυχος, κάνει καμιά φορά κακά του αλλά 3-4 μέρες είναι που τον έχουμε και στο σπίτι δε λερώνει γενικά εκτός τις ώρες που είναι κλεισμένος γιατί λείπουμε. Το θέμα μου είναι ότι η σκυλίτσα μας είναι το πιο φρόνιμο, ήσυχο, όμορφο, γλυκό και καλό σκυλί του κόσμου, αν και στην αρχή μέχρι και αυτή να εγκληματιστεί είχαμε ζόρια ενώ ο καινούριος την πειράζει συνέχεια. Παίζουν σχετικά ήρεμα, εκτός μερικές φορές που ο νέος το παρακάνει και τους αποσπούμε τότε την προσοχή με ένα παιχνίδι. αρκετές φορές όμως την έχει ενοχλήσσει χωρίς να το θέλει πάνω στο παιχνίδι, στο πόδι που έκανε την εγχείρηση η σκυλίτσα με αποτέλεσμα αυτή να σκούζει εκείνη τη στιγμή και να απομακρύνεται από κοντά του και του γκρινιάζει. Την επόμενη εβδομάδα θα τον στειρώσουμε και ελπίζουμε να ηρεμήσει. Συμπεριφερόμαστε σωστά? Υπάρχει κάτι άλλο που μπορούμε να κάνουμε για ακόμα πιο εύκολη συμβίωση και αγάπη μεταξύ τους, και κάτι που θα ηρεμήσει τον frenchie γιατί λόγω τρομερής αλλαγής περιβάλλοντος και προσοχής είναι πολύ χαρούμενος και δεν κουράζεται με τίποτα!! Έχετε καμία έξτρα συμβουλή?? Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και ελπίζω να μη σας κούρασα!! Περιμένω απάντηση!!

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Αρχικά σας ζητούμε συγνώμη για την καθυστέρηση λόγω φόρτου εργασίας στο να απαντήσουμε στην ερώτηση σας. Η συμπεριφορά σας σύμφωνα με τα λεγόμενα σας είναι η καλύτερη αλλά αυτό που θα πρέπει να προσέξετε είναι ότι θα πρέπει να παίζετε αυτόνομα με τον αρσενικό σκύλο για να εκτονώνεται περισσότερο διότι μπορεί να προκαλέσει άθελα του ατύχημα στο άλλο που έχει να κάνει το χειρουργείο. Κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να υπάρξει η συμβίωση μεταξύ τους γιατί υπάρχει χαλάρωση. Αυτό που χρειάζεται για το μπουλντόγκ είναι περισσότερο περπάτημα γιατί αν γνωρίζετε τα βραχυκέφαλα έχουν πρόβλημα με το αναπνευστικό τους.