Ερώτηση:

Καλημέρα και καλή χρονιά. Έχω ένα θηλυκό labrador περίπου 20 μηνών. Είναι στειρωμένη και αρκετά φαγανή. Είναι πολύ φιλική με τους ανθρώπους (μικρούς και μεγάλους) και με τα σκυλιά. Οι βόλτες της είναι σταθερές πρωί περίπου μία ώρα και το απόγευμα σχεδόν 2 ώρες (περπάτημα, τρέξιμο, παιχνίδι με το μπαλάκι). Το πρόβλημα που έχω είναι α) ότι γαβγίζει όταν χτυπάει το κουδούνι ή ακούσει αυτοκίνητο που γνωρίζει τον ήχο του, αρχίζει και τρέχει σε όλο το σπίτι και σταματάει μόνο όταν ανοίξω την πόρτα και β) μου γαβγίζει όταν δεν της δίνω σημασία για πολλή ώρα. Θα σταματήσει μόνο εάν της δώσω φαγητό ή ασχοληθώ μαζί της. την τελευταία φορά την μάλωσα και την έβαλα σε θέση "κάτω-ξάπλα". Γάβγισε, σηκώθηκε, την μάλωσα την ξαναέβαλα στην ίδια θέση και μετά από λίγη ώρα (αφού γάβγιζε) κάθισε και κοιμήθηκε. Θα ήθελα την γνώμη σας εάν αυτό το χειρίστηκα καλά και τι άλλο θα μπορούσα να κάνω, και τι μου προτείνετε για το κουδούνι; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Κυρία Αγνή γεια σας, όλο αυτό που κάνει η σκυλίτσα σας οφείλεται στο ότι την επιβραβεύσατε άθελα σας την στιγμή που έκανε αυτό που σας ενοχλεί (δηλαδή το γαύγισμα). Επειδή μου γράφετε ότι τη βάλατε στην θέση κάτω και ο σκύλος ανταποκρίθηκε σε αυτό δηλ. σταμάτησε να γαυγίζει καλό θα είναι να συνεχιστεί αυτός ο τρόπος, αλλά με το που εκτελέσει την εντολή ο σκύλος και περάσουν κάποια λεπτά που ο σκύλος δεν γαυγίζει τότε θα πρέπει να επιβραβεύσετε το σκύλο και όχι αφού τον έχετε μαλώσει. Όσο αφορά για το κουδούνι το ίδιο πράγμα θα κάνετε έχοντας το σκύλο στον σκύλο επάνω τον οδηγό και θα βάζετε το σκύλο στην θέση «κάτσε». Αν συνεχίζει ο σκύλος να γαυγίζει ο οδηγός θα σας βοηθήσει τραβώντας τον ελαφρώς προς το μέρος σας και αφού ο σκύλος είναι στην θέση «κάτσε» απ’την αριστερή σας μεριά έτσι θα μπει στην  διαδικασία ο σκύλος ότι αυτό που κάνει είναι λάθος. Πάντα στην δεξιά σας τσέπη θα έχετε μια λιχουδιά για επιβράβευση αφού έχετε αποτέλεσμα. Όλο αυτό θέλει ηρεμία από εσάς ώστε και ο σκύλος να αισθάνεται ήρεμος και να μπορέσετε να του περάσετε όλο αυτό το μήνυμα.

Ερώτηση:

Καλησπέρα σας & Καλή χρονιά! Πριν από τέσσερις μέρες πήρα το πρώτο μου σκυλάκι ένα αρσενικό κανίς-γκριφόν, δεκαέξι μηνών, (να σημειωθεί ότι δεν έχει κάνει στείρωση) το οποίο σε γενικές γραμμές, αν και είναι πολύ νωρίς, δείχνει θετικά σημάδια συμπεριφοράς - δεν ενοχλεί τη νύχτα, μαθαίνει πολύ γρήγορα, είναι παιχνιδιάρης αλλά όχι κουραστικός και δεν γαυγίζει παρά μόνο σε ανθρώπους που δεν ξέρει και αν κάποιος πλησιάσει στην πόρτα του σπιτιού - παρ' όλα αυτά έχει εμφανίσει κάποιες αντιδράσεις που δεν είμαι σε θέση να της εξηγήσω. Χθες για παράδειγμα, μύρισε ένα κομμάτι γλυκό πάνω στον πάγκο της κουζίνας και ανέβασε τα πόδια του για να το φάει, δυστυχώς τον είδα αφού το είχε στο στόμα του και έκανα το λάθος να τον τραβήξω από το κολάρο για να κατεβάσει τα πόδια του, με αποτέλεσμα να μου γρυλίσει, την πρώτη φορά που το έκανε τρόμαξα και άφησα το κολάρο, αλλά μετά από λίγα δεύτερα ξαναδοκίμασα, εκείνος γρύλισε και πάλι αλλά εγώ επέμεινα να κρατάω το κολάρο, χωρίς να τον σφίγγω. Μετά από αυτό τον έβαλα τιμωρία για περίπου είκοσι λεπτά σε ένα μικρό διάδρομο και όταν τον έβγαλα ήταν πολύ ήρεμος. Ξαναπήγαμε δε στο ίδιο σημείο και κάθισε κάτω κοιτώντας τον πάγκο, στην αρχή χωρίς να ανέβει αλλά μετά από λίγο ανέβασε και πάλι τα πόδια του. Αυτή τη φορά τον κατέβασα χωρίς να μου γρυλίσει. Το επόμενο που με προβληματίζει είναι ότι δεν τολμάμε να εμφανίσουμε μπροστά του κουβέρτες, παπλώματα και μαξιλάρια γιατί τα αντιμετωπίζει σαν θηλυκές σκυλίτσες και μόλις πάμε να του τα πάρουμε, μας γρυλίζει. Γενικά όταν κρατάει κάτι με τα δόντια του, πολύ δύσκολα θα δεχτεί να απλώσουμε το χέρι μας και να το πάρουμε και έχουν υπάρξει φορές που για να δείξει την δυσαρέσκεια του με κάτι, έχει βάλει το χέρι μου στο στόμα του, και απλώς το κρατάει, μέχρι πχ να σταματήσω να τον χτενίζω. Εγώ αυτό που κάνω σε αυτή την περίπτωση είναι να του μιλάω ήρεμα για να τον κάνω να νιώσει ασφάλεια και να τον καθησυχάσω. Κάπου εδώ, θα ήταν χρήσιμο να αναφέρω ότι το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του το έχει περάσει σε διαμέρισμα, αλλά ο τελευταίος ιδιοκτήτης του δεν τον ήθελε μέσα στο σπίτι και τον είχε κλειδωμένο σε ένα κήπο. Όσο για τις δικές μας αντιδράσεις - τις δικές μου και του φίλου μου - προσπαθούμε να επιβραβεύουμε τις θετικές συμπεριφορές του και να αποδοκιμάζουμε τις αρνητικές, φυσικά χωρίς ποτέ να χρησιμοποιήσουμε βια, παρά μόνο με επίπληξη και τιμωρία που περιορίζει τον χώρο στον οποίο κινείται. Η συμβουλή σας θα μας ήταν πραγματικά πολύτιμη, αφού είναι το πρώτο μας σκυλάκι και αφενός δεν θέλουμε να τον αφήσουμε να μας επιβληθεί, αφετέρου δεν θέλουμε, σε καμία περίπτωση να του μάθουμε τους λάθος τρόπους ή να του δημιουργήσουμε πρόβλημα. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Κυρία Άννυ γεια σας, όλα αυτά που μου γράφετε δείχνουν ένα σκύλο που σαφώς είναι συνεργάσιμος αλλά παράλληλα προσπαθεί να επιβληθεί όπως πχ είναι λάθος να έχετε το χέρι σας μέσα στο στόμα του σκύλου γιατί έτσι του δείχνετε να καταλάβει ότι είναι πιο ισχυρός και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να καταλάβει πως εσείς είστε πιο ισχυρή, μέσα απ’ όλο αυτό δημιουργείται και όλο αυτό που μου γράφεται με την κουβέρτα, το πάπλωμα κτλ. Ο σκύλος γρυλίζοντας σας δείχνει ότι αυτός είναι πιο ισχυρός και έτσι συνεχίζει και κάνει αυτό που θέλει. Δεν θέλω να σας γράψω ακριβώς πως θα το διορθώσετε θα προτιμούσα καλύτερα να σας επισκεφθεί κάποιος συνάδελφος επαγγελματίας εκπαιδευτής για να σας δείξει ακριβώς τον τρόπο διόρθωσης για να μην δημιουργήσετε μεγαλύτερο πρόβλημα στην σχέση σας με το σκύλο.

Ερώτηση:

Γεια σας! Ο γιος μου, 25 ετών, έφερε στο σπίτι (διαμέρισμα) πριν 6 μήνες ένα κουτάβι τριών μηνών, ημίαιμο μάλλον μαλλινουά με λύκο. Έμαθε πολύ γρήγορα να κάνει τις ανάγκες του έξω απο το σπίτι και γενικά είναι καλό σκυλί, φιλικο με τους ανθρώπους... εκτός του ότι γαβγίζει υπερβολικά κάθε φορά στη θέα γάτας ή σκύλου. Το πρόβλημά μου είναι ότι διαφωνώ με το γιο μου όσον αφορά στην εκπαίδευσή του. Το αφήνει αρκετές ώρες μόνο του σε μια γκαρσονιέρα, γιατί όταν το φέρνει στο διαμέρισμα που μένουμε αυτό ανεβαίνει στον πάγκο της κουζίνας ψάχνοντας να βρει φαγητό ενώ πάντα υπάρχει τροφή στο πιατάκι του. Ανεβαίνει ακόμη στον καναπέ και παρόλο που τον κατεβάζει αυτό επιμένει με αποτέλεσμα ο γιος μου να χάνει την υπομονή του και μερικές φορές το κλείνει στο δωμάτιο με αποτέλεσμα αυτό να κλαίει και να γρατζουνάει την πόρτα για πολλή ώρα. Ο γιος μου θεωρεί ότι αυτή είναι η τιμωρία του για να μάθει αλλά εγώ δε βλέπω να αλλάζει το ζώο. Ακόμη, όταν πάει να του πάρει κάτι από το στόμα όπως κάλτσες κ.λ.π. μπορεί να βγάλει και δόντια και μετά να τον γλείφει. Τότε ο γιος μου του φέρεται λίγο βίαια. Το ζώο γίνεται νευρικό και υπάρχει ένταση. Δεν με αφήνει να του μαγειρεύω ή να του δίνω τίποτε άλλο από ξηρή τροφή. Πώς νομίζετε ότι μπορεί να αλλάξει η συμπεριφορά του ζώου όσον αφορά το γάβγισμα σε άλλα σκυλιά και πως να τον κατεβάζουμε από τον καναπέ αποτελεσματικά; Θέλω να σας πω ακόμη ότι τον βγάζουμε μεν τρεις φορές ημερησίως όμως ο γιος μου αρκετές φορές το βράδυ τον αφήνει πάνω από δέκα ώρες..ισχυριζόμενος ότι αντέχει και πρέπει να μάθει να αντέχει ..άλλη μία αιτία της διαφωνίας μας. Σας ευχαριστώ για την ώρα που θα αφιερώσατε...

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Κα Άντα γεια σας, το σκυλί που αποκτήσατε αν είναι διασταύρωση Μαλλινουά με λυκόσκυλο σίγουρα θα είναι ένα σκυλί απ' ότι φαντάζομαι νευρικό και γι' αυτό γαυγίζει υπερβολικά. Για να μεγαλώσει σωστά ο σκύλος πρέπει να έχετε μια κοινή πολιτική και οι βόλτες που βγαίνει απ’ ότι μου γράφεται είναι 3 φορές την μέρα θα πρέπει να γίνονται καθημερινά για την εκτόνωση του σκύλου. Η δικιά μου συμβουλή είναι να έρθετε σε επαφή με κάποιο επαγγελματία εκπαιδευτή για να γίνει σωστή εκπαίδευση του σκύλου γιατί με αυτά που μου γράφεται καταλαβαίνω πως ο γιο σας δεν λειτουργεί σωστά απέναντι στο σκύλο.

Ερώτηση:

Καλησπέρα σας! Έχω ένα θηλυκό σκυλάκι 4 μηνών το οποίο το υιοθέτησα από καταφύγιο. Το έχω 2 μέρες. Από το καταφύγιο με ενημέρωσαν ότι έχει ψώρα και ότι είναι κακοποιημένο κουτάβι. Είχε πρόβλημα με το κεφαλάκι της λόγω χτυπήματος (έγερνε) αλλά τώρα έχει απανέλθει αρκετά. Πρέπει να το ξέρει κάποιος για να το προσέξει. Την έχω πάει στον κτηνίατρο και της έχω αρχίσει θεραπεία αλλά την έχω σε καραντίνα στον κήπο γιατί έχω και άλλα ζωάκια και ο κτηνίατρος μου είπε ότι δεν πρέπει να έρθει σε επαφή για να μην κολλήσουν μέχρι να γίνει καλά. Το θέμα είναι ότι φαβάται πάρα πολύ κάτι το οποίο είναι λογικό. Κάθεται συνέχεια μέσα στο σπίτι της και όταν πηγαίνω να την ταΐσω πολλές φορές μου γρυλίζει. Δεν έχω κάνει κίνηση να την χαϊδέψω ή να την πάρω αγκαλιά γιατί φοβάται πάρα πολύ. Έτσι, θεώρησα ότι είναι σωστό να της δώσω λίγο χρόνο να συνηθίσει στο καινούργιο περιβάλλον. Το μόνο που κάνω είναι να της μιλάω από απόσταση με πολύ ήρεμο τρόπο. Ποιος είναι ο σωστός τρόπος να την πλησιάσω και να την εκπαιδεύσω μετέπειτα έτσι ώστε να κερδίσω την εμπιστοσύνη της και να μην έχουμε ανεπιθύμητες συμπεριφορές όταν μεγαλώσει;; Μου είπαν ότι θα γίνει μεγαλόσωμη.

Απάντηση από τον Εκπαιδευτή σκύλων:

Θα πρέπει να βγει το σκυλάκι από την φωλίτσα που την έχετε διότι έτσι θα μπορέσει να ξεπεράσει κάποιες ανασφάλειες που έχει και παράλληλα να κοινωνικοποιείται. Ένας τρόπος για να έρθετε σε επαφή πιο εύκολα είναι να της δώσετε μια ευχάριστη λιχουδιά (θα προτιμούσα κρέας), ώστε να την δελεάσετε να βγει μόνη της προς τα έξω. Φυσικά χωρίς πίεση. Για ευκολία δική σας συνιστώ να μην έχει μόνιμα φαγητό ώστε τα γεύματα να είναι πάρα πολύ λίγα αλλά περισσότερες φορές και η συμπεριφορά η δική σας προς το σκύλο θα είναι φυσιολογική χωρίς να δίνουμε στο σκύλο να καταλάβει ότι κάτι συμβαίνει. Θα ξεκινήσετε πρώτα έτσι και μετά θα μπείτε στην διαδικασία εκπαίδευσης του σκύλου διότι πρέπει να σας εμπιστευτεί πρώτα. Στον κτηνίατρο πως ήταν η συμπεριφορά του σκύλου;