Ερώτηση:

Γεια σας.
Έχω ένα κανισάκι έντεκα χρονών και τον Νοέμβριο που μας πέρασε, παρέλυσε
ξαφνικά και είχε πάθει και αγκύλωση και πονούσε πολύ.
Είχε μαρμαρώσει, και φοβήθηκα πολύ ότι θα την έχανα.
Είχε αρχίσει με τρέμουλο και αστάθεια στα πίσω πόδια και ξαφνικά έπαθε
αυτό το πράγμα.
Ο γιατρός της, της έκανε εξετάσεις συκώτι νεφρά και σάκχαρο, μου είπε
ότι οι δείκτες στο συκώτι της ήταν λίγο ανεβασμένοι και είχε χαμηλό
σάκχαρο, αλλά δεν ανησύχησε. Της έκανε ενέσεις με γενική αντιβίωση,
δεξαμεθαζονη και  νευρομπιόν, και επανήλθε τελείως, αλλά δεν μπόρεσε να
ξαναγαβγίσει.
Το ξαναέπαθε, μετά από κανά δίμηνο, πιο ελαφρύ όμως αυτή την φορά.
Παρέλυσε μόνο το πίσω μισό της και της φεύγανε τσίσα-κακά.
Της ξαναέκανε εξετάσεις, της βρήκε τοξόπλασμα.
Έκανε την θεραπεία για το τοξόπλασμα και μετά της ξαναέδωσε την θεραπεία
δεξαμεθαζονη και νευρομπιόν, χωρίς κάποια άλλη αντιβίωση, μόνο αυτή για
το τοξόπλασμα πήρε και επανήλθε αρκετά η μικρή, αλλά όχι εντελώς. Η
ουρίτσα της δεν έχει σηκωθεί ακόμη, αλλά έχει αρχίσει κάπως να την
κουνάει και έχει αρχίσει να κρατάει λίγο τσίσα-κακά, αλλά δεν έχει
φτιάξει εντελώς, ακόμη της φεύγουν.
Έχει μείνει στάσιμη σε αυτή την κατάσταση ένα μήνα και.

Τί κάνουμε τώρα;
Αλλάζουμε την δεξαμεθαζόνη, συνεχίζουμε;
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω για την μικρή.
Ο γιατρός είπε ότι φοβάται για αλλοιώσεις αλλά δεν μου εξηγεί τι εννοεί,
ούτε τι ακριβώς φοβάται.
Αυτό με ανησυχεί πιο πολύ.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.

Απάντηση: